Europese Beweging:
EU-budget: strijd tussen lidstaten en Europees Parlement over ‘eigen middelen’ van de EU

In november 2010 zijn het Europees Parlement en de lidstaten (althans het Verenigd Koninkrijk en Nederland) met elkaar in botsing gekomen over de EU-begroting.

Drie auteurs belichten verschillende aspecten van dit conflict.

Bob Molenaar vraagt zich af waarom Nederland de Britten te hulp is geschoten, en herinnert zich nog levendig een discussie met mevr. Thatcher, samen op de sofa:

Terwijl wij nog midden in de nasleep van de financiële crisis zitten en land voor land moeten bijstaan om de Euro overeind te houden, en bovendien nog druk bezig zijn om de nieuwigheden van het Verdrag van Lissabon in de praktijk te brengen, hebben twee landen de aanvaarding van een compromis met het Europees Parlement over de begroting voor 2011 verhinderd, zodat alles weer over moet en het Europese gebeuren begin volgend jaar ernstig in de knoop komt. Was er dan teveel gevraagd? Welnee, Parlement en Commissie waren akkoord gegaan met de door de Raad zelf al aangegegeven 2.9% verhoging. Enige voorwaarde van de kant van het Parlement: overleg over de toepassing van twee nieuwe artikelen in het Lissabonverdrag, die gaan over meerjarenbegrotingplanning en eigen inkomsten voor de Europese Unie. Het verdrag bepaalt dat het EP daarbij medezeggenschap heeft, maar hoe je dat realiseert moet uiteraard nog worden uitgewerkt. Wie zijn er dan tegen overleg? Groot Brittannië en ....Nederland.

Marko Bos verheugt zich alvast op toekomstige discussies over verhoging van de kwaliteit van de EU-uitgaven:

Oude tijden herleven. Er was een tijd, vóór de meerjarige Financiële Perspectieven orde en discipline in het begrotingsproces brachten, dat de EU met enige regelmaat het nieuwe jaar in moest gaan zonder goedgekeurde begroting. Dat gebeurde in 1980, 1985, 1986 en 1988. Toen begon Europa het jaar met een volgens de methode van de ‘voorlopige twaalfden’ bevroren begroting.  De ironie van de geschiedenis wil dat juist de koppeling die het Europees  Parlement nu wil aanbrengen met het meerjarige begrotingskader voor de periode na 2013 tot een conflict met de lidstaten – meer in het bijzonder het Verenigd Koninkrijk en Nederland – over de begroting 2011 heeft geleid. Dat conflict is met veel ketelmuziek gepaard gegaan.  Maar het lijkt erop dat mede dankzij de Europese Commissie nog voor het einde van het jaar een oplossing kan worden gevonden.  Hierbij een aantal observaties over de mogelijke betekenis van dit conflict voor de toekomst van de Europese integratie.

Harry Notenboom, oud-lid van het Europees Parlement, schetst de opbouw en afbraak van het stelsel van eigen middelen van de EU:

Door het conflict tussen Raad en Europees Parlement (EP) staat de financiering van de Europese begroting weer in het middelpunt van de belangstelling. Volgens het Verdrag wordt de EU- begroting gefinancierd uit eigen middelen (als alternatief voor financiële bijdragen door de lidstaten). Vanaf 1970 vormen de landbouwheffingen en invoerrechten eigen middelen. Daaraan is vervolgens een heffing op de geharmoniseerde btw-grondslag toegevoegd.

Op 15 december 2010 stemde het Europees Parlement in met de begroting  van de Europese Unie voor het komende jaar. Dit ging niet zonder slag of stoot aangezien er een hoop onenigheid bestond tussen de lidstaten en het Europarlement.